RADYO TİYATROSU , Efraim Soğaç
3/8/2009 · Kategori: EFRAİM SOĞAÇ
TECRÜBEYLE VE TERCÜMEYLE BİR OLİVER TWİST KOÇAKLAMASI...
(RADYOYA UYARLARYAN: MR.BUMBLE
EFEKTÖR:KORKMAZ ÇAKAR)
-Özdemir Asaf,-kolsuzun düşünde- ne bıçaklar fırlatmıştı / hepsi de saplanmıştı'; Asaf Halet Çelebi,ağır ceza mahkemelerindeki “nedircik yavruları”nı yazmıştı; ve biz Ahmed Arif’ten ilk kez, “kar suyundan nasıl çay demlenir”, onu öğrenmiştik-
***
/Asırlar önce sefalet ve ihtişam Kahpesar’ın (Kahpe Beyaz Saraylıların kısaltılmışı) küresel büyük meydanlarında kol geziyordu...Tuzukurular için ihtişam....kıçında örümcek ağıyla dolaşanlar için necaset ve felaket...
Darağaçlarının gölgeleri belleklerde, dolam dolam dolanıyordu...
Açlıktan hırsızlık yapanları kovalayan atkılı mendeburlar, paltolu mubassırlar ,bir dilim kuru ekmek çalan çocukları, darağacındaki en merhametli ilmeğe, gözlerini bile kırpmadan,muttasıl postalıyordu....
İşte bu fakirin hikayesi, merhametsiz ve sefil , gökçeli ökçesiz çocuk esirgeme ve astırma yurdunda, paltolu mubassırın ininde, belediye garnizonunda başlar....
Çocuk esirgeme ve astırma yurduna gözlerini açmış sübyan....Ne meteliği var ne adı..Çocuk esirgeme ve astırma yurduna, bir kaşık düşmanı daha....
-Nasıl da çelimsiz ,el sepeti gibi...annesi gibi “zavallı bir sarı at” !
-bırakın da elsepetimi dünya gözüyle son bir kez göreyim...
-...gitmeden önce....
-ah ki “zavallı sarı at” kalıbı dinlendirmeye gitti...
Gamgemisinin sessiz direkleri uzun olur,o direkler, sivil giyimli darağaçlarıdır....Bayan amansız Mann’ın gamgemisine bir kaçak yolcu daha,zavallı elsepeti, miçoluğu göremeden asılacak !/
(KEMALETTİN TUĞCU’DAN HAMİŞ:ARKASI YARIN...)
EFRAİM SOĞAÇ
Kalıcı Bağlantı Yorum (2) Yorum yaz!Arkadasina Gönder!
2 yorum yazilmistir
Yazan:Efraim Soğaç | Tarih: 2009-10-18 16:11:40Konu: Adli'ye dahi cevaz vermeyen, kapıda it gibi titretilen kara yazı'ma dair....
Yazan:Efraim Soğaç | Tarih: 2009-10-04 13:28:55MALARYALI AZMIŞ-AZMAMIŞ O-ZANLAR:-Z A M B A K L A R ! : : :Ölüm için yazmış olsalar bile,bir yazı , it gibi şiir kapısının önünde bekletilirmiş!!!!!!!!!!! Ama ben it değilim ki,-efraim'im....ADINIZ DA BATSIN KENDİNİZ DE KULENİZ DE KUYUNUZ DA ....
“Je laisse à Gavarni, /poète des cholroses” C. Baudelaiere
“Gavarni’ni köpek tasması gibi sürter/malaryalı azmış-azmamış o-zanlar “
Türkçeleştiren: Efraim Soğaç
Bir şairimiz [ K.Celâl Gözütok],-‘zambaklar bodler bodlemez/gidiyorum sağır bir balığın peşinden’ diyor...
Ama ne dersek diyelim, zambaktan yapılmış giyotinler, çokça doldurmuştur tarih'in ve iftira'nın ‘şer’(!) çiçek sepetini...
Yetişkin bir yaşta olmasına karşın Bodler’in –üvey baba korkusuyla –özannesine yazdığı mektuplar, şiirlerinden çok daha fazla ilgi uyandırırı...
Mektupların kâr etmediğini gören Bodler’in –ki o sıralar, bu dünyaya vedaına da ramak kalmıştır- eve dönüşü daha da hazindir,Bodler’in:Tren istayonunda mefluç bir halde,sürüne sürüne bulur evinin yolunu...Annesi istasyona gelmemiştir,başını yaslayabileceği anne merhametinden yoksundur...
Donkişot Paradox’unu bilmeyen yok gibidir: "Şanzo Pança, bir adanın sahibi ve yöneticisidir...Bu adaya gelenler her ne olursa olsun doğruyu söyledikleri müddetçe asılmaktan kurtulurlar...Yalan söyleyenler asılırlar...Ama adaya bir gün bir adam gelir:’ben bu adaya asılmak için geldim’der! Şanzo şimdi ne yapmalı?"
Berber paradoxuna hiç girmeyelim isterseniz...
A.Lincoln:’şimdiye kadar okuduğu en iyi kitabın annesi olduğunu’ söyler!
Ve öldürülmeden bir hafta önce hemen ekler:’hiçbir tehlike olmadığını düşünmek,çok tehlikelidir’
Sonrası bildiğiniz gibi: bir tiyatro çıkışı,-ö l d ü r ü l ü r,üstelik annesini göremeden !
Efraim Soğaç
Konu: Bu hayatta,Ölüm’ü yazacak mürekkep henüz icat edilmedi
SIFIR - İKİ ve ÖLÜM HAKKINDA KI[S]SA BİR MÜLÂHAZA
['Vay Sevda Karam'ın Şair'ine ve 'Külden Kalan'ın Şair'ine
'kendi kendine ettiğin âdem/
bir yere gelse îdemez âlem'
Adlî (ıı.Sultan Bayezid)
Necatigil'in Sessiz Parantezi:
Açılır Parantez:Doğum tarihi,arada,uzun ya da kısa ‘BİR T i r e’,
-iKİnci adımı attığın anda,kapanır üzerine Parantez:Ölüm tarihi !
Parantezin taşıdığı gamyükünü,hayatı,-Tire'yi-, dört/dörtlük bir şiir işlemiyle,ne güzel anlatmıştır,Necatigil....
Acele ,acil,vakit yok :Parantezdeki BİR Adı'M'lık T i r e' ye sığdırmalınız artık,bütün adımlarınızı...
Tire'den sonraki ikinci adım:Ölüm,- hem biliyoruz O’nu, hem bilmiyoruz...
-Kapandı mı bir kez bu Sessiz Parantez,açılmaz, kimse açamaz...
BU HAYATTA, GERİ ALAMADIĞIMIZ TEK ADIM, TİRE’DEN SONRA attığımız, o İKİNCİ ADIMDIR...
Nedir, bu şiiri,sadece yazarlar için yazmamıştır,Necatigil...
-“Kariaa”!
Ölüm, kapınızın ipini çekti mi, vurdu mu, yazar olsanız kaç yazar,yazar olmasanız, kaç yazar....
Ezelden beri, her ölenle, yenilik üzerine yenilik getiren Ölüm Meleği, kaçıncı eskidir !
Ölenle ölünmez de, emeğimiz olmadan,Olan’la olunur mu ...
Sıfır’dan sonra, hem çarpıldığında, hem toplandığında, aynı sonucu veren ikinci sayı, iki’dir...Bir üçüncüsü yoktur !
Dört Mevsim: Yaz Hırka’sının yamacında uyuyan kedi’nin uykusunu , -kedi’nin uykusunu bölmeden -, O’[n]dan başka hiç kimse kesemez...
Ah şu ‘çapaçul’Alharezmi ! Şu ‘çapaçul’ Türklerin atasözleri de –Teşbih’te hata olmaz – tıpkı ke[n]dileri gibi:-‘Ölüm, O, devedir ki, her kapının önüne çöker’..!
‘Logaritmik tabanı sıfır olan bütün rakamlar,önündeki sayı ne olursa olsun, bir’e eşittir’:
-EL ‘de var BİR....
Ölüm, O, Deve’nin sırtındaki ‘Sinüs Eğrisi’ midir: Eğri Meşe’den Düz duman çıkarmış !
Bu hayatta,Ölüm’ü yazacak mürekkep henüz icat edilmedi....
Efraim Soğaç